هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شبی را توصیف می‌کند که شاعر در حضور یار و با جامی از شراب به سر می‌برد. او از زیبایی طبیعت و فصل بهار سخن می‌گوید و حالتی از مستی و بی‌خودی را در کنار یارش تجربه می‌کند. شاعر از گذشت زمان و تغییر فصل‌ها یاد می‌کند و از فلک می‌خواهد که لحظات خوش بیشتری را برایش رقم بزند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است و همچنین به موضوع شراب و مستی اشاره دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشد. درک کامل این شعر معمولاً به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد.

شماره ۱۱۴۷ - ماییم و شبی و یار در پیش

ماییم و شبی و یار در پیش
جام می خوشگوار در پیش ۱

وقت چمن و شکفته باغی
بی زحمت خارخار در پیش ۲

گل آمده و خزان گشته
دی رفته و نوبهار در پیش ۳

من بیهش و مست یار و یارم
نی مست و نه هوشیار در پیش ۴

دستم به لب و نظر به رویش
می بر کف و لاله زار در پیش ۵

رفت آنکه چو غنچه بود یک چند
در بسته و پرده دار در پیش ۶

امروز چو شاخ گل به صد لطف
آمد ز برای یار در پیش ۷

ای دور فلک، اگر ترا هست
وقتی به ازین بیار در پیش ۸

مست حق را که هست با دوست
زین گونه هزار کار در پیش ۹

خسرو، می ناب کش که زین پس
نارد فلکت خمار در پیش ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴۶ - اگر چه پرسش من نیست رایش
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴۸ - دزدانه در آمد از درم دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.