شماره ۱۱۶۰ - خوش رفیقی او که گه گه در نظر می آیدش

خوش رفیقی او که گه گه در نظر می آیدش
لیک حیرانم که دل بر جای چون می بایدش ۱

زلف بر بالین و او در خواب خوش، وه کای رقیب
با چنان تشویش دلها خواب چون می آیدش ۲

صوفی ما دعوی پرهیزگاری می کند
باش تا ساقی مستان روی خود بنمایدش ۳

ساقیا، چون دور گردانی ز خون من بشوی
آن لب ساغر که لبهای تو می آلایدش ۴

عشق را اسباب خون من همه حاصل شده ست
یک کرشمه از سر ابروی تو می بایدش ۵

باغ رو، جانا، که نرگس در هوای روی تست
روی گل می بیند، اما دل نمی آسایدش ۶

عاشق مسکین و کنجی و خیالی و غمی
چون کند بیچاره، چون دل با کسی نگشایدش ۷

نیست عاشق را دوایی بهتر از صبر و شکیب
گر بود دانا، چنین دانم همی فرمایدش ۸

خسروا، دل بد مکن، گر یار بدخویست، ازآنک
هر چه با آن روی زیبا می کند، می شایدش ۹