شماره ۱۱۷۴ - خواهم که سیر بینم روی چو یاسمینش

خواهم که سیر بینم روی چو یاسمینش
لیک آفتی ست فتنه، می ترسم از کمینش ۱

بسیار زهد و توبه باطل شد از لبانش
فتنه ست آنکه گه گه بینند شرمگینش ۲

دل رفت و روزها شد کز وی خبر نیامد
ای دور مانده چونی در زلف عنبرینش ۳

طاقت ندارد آن رخ از نازکی نفس را
ای باد تند مگذر بر برگ یاسمینش ۴

ای جامه دار، ازینسان چستش مبند یکتا
کز بخیه نقش گیرد اندام نازنینش ۵

باری به تیغ راندن آن ساعدش ببینم
خیز، ای رقیب بدخو، بر مال آستینش ۶

گویند شادمان شو شستی، ز غمزه او
من پشتیی که دارم کایمن شوم ز کینش؟ ۷

من خود ز بهر خوبی بر روی او نیارم
لیکن تو گفت بشنو، بدخو مکن چنینش ۸

خسرو، به یک نظاره دل را به باد دادی
گر جان به کارت آید بار دگر مبینش ۹