هوش مصنوعی:
شاعر در این متن عاشقانه، زیبایی معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند آفتاب، سایه، طره سیاه، بادام و پسته توصیف میکند. او از نگاههای معشوق و غمزههایش سخن میگوید و احساسات خود را با بیان دلبستگی و عشق عمیق نشان میدهد. در پایان، شاعر به گناه خسرو اشاره میکند و از بخشش میخواهد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات شاعرانه ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۱۱۷۵ - دیدم چو آفتابی در سایه کلاهش
دیدم چو آفتابی در سایه کلاهش
سایه گرفته مه را زان طره سیاهش ۱
از بس که در کلاهش بر دوختم دو دیده
بادامه ای نشاندم بر پسته کلاهش ۲
او چشم داشت بر من، من زلف او گرفتم
تا بو که زنده مانم زان غمزه در پناهش ۳
دل رفت و در زنخدانش آواز دادم او را
گفت اینکم معلق در نیمه راه چاهش ۴
بنوشت عارضش خط از بهره عرض خوبی
آنکه به گرد عارض صف می کشد سپاهش ۵
من چشم می نیارم کز وی نگاه دارم
یارب مگر تو داری از چشم من نگاهش! ۶
کرد آن گنه که خسرو بخشیده خواست بوسی
بخشید نیست، جانا، گر هست این گناهش ۷
سایه گرفته مه را زان طره سیاهش ۱
از بس که در کلاهش بر دوختم دو دیده
بادامه ای نشاندم بر پسته کلاهش ۲
او چشم داشت بر من، من زلف او گرفتم
تا بو که زنده مانم زان غمزه در پناهش ۳
دل رفت و در زنخدانش آواز دادم او را
گفت اینکم معلق در نیمه راه چاهش ۴
بنوشت عارضش خط از بهره عرض خوبی
آنکه به گرد عارض صف می کشد سپاهش ۵
من چشم می نیارم کز وی نگاه دارم
یارب مگر تو داری از چشم من نگاهش! ۶
کرد آن گنه که خسرو بخشیده خواست بوسی
بخشید نیست، جانا، گر هست این گناهش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷۴ - خواهم که سیر بینم روی چو یاسمینش
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۶ - چندین شبم گذشت به کنج خراب خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.