هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییهای باغ و گلهای آن مانند سوری، سمن، ارغوان و نسترن میپردازد. بلبل با آواز خود از باغ تعریف میکند و یوسف گل (نماد زیبایی) باعث روشنایی و جذابیت بیشتر باغ میشود. شاعر از عشق و دلبستگی خود به معشوق سخن میگوید و از تأثیر عمیق این عشق بر خود یاد میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و تصاویر شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۱۹۰ - باغ بشکفت و سوری و سمنش
باغ بشکفت و سوری و سمنش
تازه گشت ارغوان و نسترنش ۱
صفت باغ می کند بلبل
شاخ در شاخ می رود سخنش ۲
یوسف گل رسید و شد روشن
چشم نرگس به بوی پیرهنش ۳
تا کجا باشد آن سمنبر من
کاب و آتش شود گل از سمنش ۴
مهر او ذره ذره کرد مرا
گر چه یک ذره نیست مهر منش ۵
گر به خلقم رسن کند زلفش
بگسلم هم ز زلف چون رسنش ۶
دیده در پیش او کشد خسرو
که بیند به چشم خویشتنش ۷
تازه گشت ارغوان و نسترنش ۱
صفت باغ می کند بلبل
شاخ در شاخ می رود سخنش ۲
یوسف گل رسید و شد روشن
چشم نرگس به بوی پیرهنش ۳
تا کجا باشد آن سمنبر من
کاب و آتش شود گل از سمنش ۴
مهر او ذره ذره کرد مرا
گر چه یک ذره نیست مهر منش ۵
گر به خلقم رسن کند زلفش
بگسلم هم ز زلف چون رسنش ۶
دیده در پیش او کشد خسرو
که بیند به چشم خویشتنش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸۹ - ترک من، سر مکش ز پرده خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹۱ - رفت دل، نیست روشنم حالش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.