شماره ۱۱۹۱ - رفت دل، نیست روشنم حالش

رفت دل، نیست روشنم حالش
برو، ای جان، تو هم به دنبالش ۱

من بدینسان که حال خود بینم
نبرم جان ز چشم اقبالش ۲

چه خبر شهسوار رعنا را؟
که صف مورد گشت پامالش ۳

هر که از شمع سوخت پروانه
کاتش دل فتاد در بالش ۴

دل شناسد که چیست حالت عشق
نیست عقل حکیم دلالش ۵

هر که بر حال عاشقان خندد
گریه واجب است بر حالش ۶

من مسکین نه مرد درد توام
کوه البرز و پشه حمالش ۷

در چه آن دم فتاد دل کامد
سوره یوسف از رخت فالش ۸

چه درازست بین غم خسرو
که رود بی تو هر شبی سالش ۹