هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و شیدایی خود به معشوق میگوید و بیان میکند که در توصیف حال خود و یافتن جایگاهی در دل معشوق ناتوان است. او زیبایی معشوق را بینظیر و رفتار بیپروای او را بیهمتا میداند و در نهایت، عشق خود را به دیوانگی تشبیه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۲۴۴ - چو خواهم با تو حال خود بگویم، جا نمی یابم
چو خواهم با تو حال خود بگویم، جا نمی یابم
وگر پیدا کنم جای ترا، تنها نمی یابم ۱
به جان و دل ترا جویم، اگر ناگاه پیش آیی
ز شادی دست و پا گم می کنم خود را نمی یابم ۲
تعالی الله، چه گلزاری ست حسن عالم افروزت
که گل در باغ خوبی چون رخت زیبا نمی یابم ۳
ندارد هیچ پروایی به حال زار مسکینان
کسی را از بتان مثل تو بی پروا نمی یابم ۴
به کویت عاشقان مستند، اما در ره عشقت
بسان خسرو دیوانه شیدا نمی یابم ۵
وگر پیدا کنم جای ترا، تنها نمی یابم ۱
به جان و دل ترا جویم، اگر ناگاه پیش آیی
ز شادی دست و پا گم می کنم خود را نمی یابم ۲
تعالی الله، چه گلزاری ست حسن عالم افروزت
که گل در باغ خوبی چون رخت زیبا نمی یابم ۳
ندارد هیچ پروایی به حال زار مسکینان
کسی را از بتان مثل تو بی پروا نمی یابم ۴
به کویت عاشقان مستند، اما در ره عشقت
بسان خسرو دیوانه شیدا نمی یابم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۹۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴۳ - تویی در پیش من یا خود مه و پروین نمی دانم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴۵ - همیشه در فراقت با دل افگار می گریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.