هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از رنجهای عاشقانه و دلشکستگی میگوید، اما در عین حال به ایمنی از وسوسهها و رسیدن به آرامش معنوی اشاره دارد. او از خانه ویرانه دل خود به سوی خانهای آباد (معنوی) میرود و با وجود راه دراز، توشهای از عشق و معنویت برمیدارد. در نهایت، شاعر به رستگاری و نزدیکی به حقیقت میرسد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۶۳ - نبض دل شوریده رنجور گرفتیم
نبض دل شوریده رنجور گرفتیم
و ایمن ز هوا و هوسش دور گرفتیم ۱
زین خانه ویرانه چو شد سرد دل ما
ما راه در آن خانه معمور گرفتیم ۲
گر راه دراز است، چه اندیشه که پنهان
ره توشه از آن منظر منظور گرفتیم ۳
در صورت حور ار نفسی نیست ز حسنش
تا دیده ز دیدار چنان حور گرفتیم ۴
ما مرده دلان را ز کف غم برهانیم
چون روح نفس در نفس صور گرفتیم ۵
در حضرت سلطان معانی به حقیقت
بردیم مثال خود و منشور گرفتیم ۶
و ایمن ز هوا و هوسش دور گرفتیم ۱
زین خانه ویرانه چو شد سرد دل ما
ما راه در آن خانه معمور گرفتیم ۲
گر راه دراز است، چه اندیشه که پنهان
ره توشه از آن منظر منظور گرفتیم ۳
در صورت حور ار نفسی نیست ز حسنش
تا دیده ز دیدار چنان حور گرفتیم ۴
ما مرده دلان را ز کف غم برهانیم
چون روح نفس در نفس صور گرفتیم ۵
در حضرت سلطان معانی به حقیقت
بردیم مثال خود و منشور گرفتیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۲ - در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۴ - ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
