هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به بیان عشق، جفا، و رازهای دل میپردازد. شاعر از ناز و جفای معشوق، بیمهری و وفا، و رازهای نهفته در دل سخن میگوید. همچنین، به دیوانگی عاشقانه و اندیشههای پیچیده اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند جفا و دیوانگی عاشقانه نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۶۵ - آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟
آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟
وان غمزه بی مهر و وفا را ز که دانیم؟ ۱
گر یار جفا کرد، گنه بر دل ریش است
ای خلق جفاگوی شما را ز که دانیم؟ ۲
مردم ز پی کشتن آن زلف تو جنبند
ای خرمن گل باد صبا را ز که دانیم؟ ۳
هر شب که بود ماه که بر بام برآید
آن شعمره انگشت نمارا ز که دانیم؟ ۴
گفتی که به دل راز که داری تو، درین دل
آخر خبرت نیست که ما راز که دانیم؟ ۵
دیوانگی خسرو از اندیشه شد آخر
آن سلسله زلف دو تا را ز که دانیم؟ ۶
وان غمزه بی مهر و وفا را ز که دانیم؟ ۱
گر یار جفا کرد، گنه بر دل ریش است
ای خلق جفاگوی شما را ز که دانیم؟ ۲
مردم ز پی کشتن آن زلف تو جنبند
ای خرمن گل باد صبا را ز که دانیم؟ ۳
هر شب که بود ماه که بر بام برآید
آن شعمره انگشت نمارا ز که دانیم؟ ۴
گفتی که به دل راز که داری تو، درین دل
آخر خبرت نیست که ما راز که دانیم؟ ۵
دیوانگی خسرو از اندیشه شد آخر
آن سلسله زلف دو تا را ز که دانیم؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۴ - ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۶ - ما از هوس روی بتان باز نیاییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.