هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به بیان عشق، جفا، و رازهای دل می‌پردازد. شاعر از ناز و جفای معشوق، بی‌مهری و وفا، و رازهای نهفته در دل سخن می‌گوید. همچنین، به دیوانگی عاشقانه و اندیشه‌های پیچیده اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند جفا و دیوانگی عاشقانه نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۲۶۵ - آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟

آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟
وان غمزه بی مهر و وفا را ز که دانیم؟ ۱

گر یار جفا کرد، گنه بر دل ریش است
ای خلق جفاگوی شما را ز که دانیم؟ ۲

مردم ز پی کشتن آن زلف تو جنبند
ای خرمن گل باد صبا را ز که دانیم؟ ۳

هر شب که بود ماه که بر بام برآید
آن شعمره انگشت نمارا ز که دانیم؟ ۴

گفتی که به دل راز که داری تو، درین دل
آخر خبرت نیست که ما راز که دانیم؟ ۵

دیوانگی خسرو از اندیشه شد آخر
آن سلسله زلف دو تا را ز که دانیم؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۴ - ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۶ - ما از هوس روی بتان باز نیاییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.