هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که در آن شاعر از مستی و رهایی از قید و بندهای دنیوی سخن میگوید. او به مینوشی و عشق ورزیدن اشاره میکند و توبه را در این حال بیمعنا میداند. همچنین، شاعر به عشق و غم اشاره کرده و از خوشیهای زودگذر زندگی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۲۷۶ - بیا ساقی که ما در می فتادیم
بیا ساقی که ما در می فتادیم
به خدمت پیش میخواران ستادیم ۱
سر رندی چو گم کردیم در فسق
کلاه صوفیان را کج نهادیم ۲
رها کن غرقه گردیم ار برانیم
میان می، چو اندر می فتادیم ۳
چه جای توبه چون می می بنوشیم
که از خوبان به خون روزه گشادیم ۴
مرادی از غم او عشق داریم
چه داند او گر از غم نامرادیم ۵
بکش، ای خوش پسر، ما را به یک ناز
همان پندار کز مادر نزادیم ۶
بده یک جام کیخسرو به خسرو
همان انگار ما هم کیقبادیم ۷
به خدمت پیش میخواران ستادیم ۱
سر رندی چو گم کردیم در فسق
کلاه صوفیان را کج نهادیم ۲
رها کن غرقه گردیم ار برانیم
میان می، چو اندر می فتادیم ۳
چه جای توبه چون می می بنوشیم
که از خوبان به خون روزه گشادیم ۴
مرادی از غم او عشق داریم
چه داند او گر از غم نامرادیم ۵
بکش، ای خوش پسر، ما را به یک ناز
همان پندار کز مادر نزادیم ۶
بده یک جام کیخسرو به خسرو
همان انگار ما هم کیقبادیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷۵ - زین پای ادب نیست که در کوی تو آیم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷۷ - به رخ خاک درت رفتیم و رفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.