شماره ۱۲۸۷ - به دست باد، کان سو جان فرستم

به دست باد، کان سو جان فرستم
مرا بویی ست آخر آن فرستم ۱

اگر خود تیر بر جانم گشایی
به استقبال تیرت جان فرستم ۲

به کشتن خون بهایم آنقدر بس
که گویی بهر خون فرمان فرستم ۳

همایی چون تو، وانگه استخوانم
بگو تا بر سگ دربان فرستم ۴

اگر گوید، برنجد از طفیلی
سری در خدمت چوگان فرستم ۵

نماند اندر تنم نقدی که بر شاه
خراجی زین ده ویران فرستم ۶

ز تیزی نظر کش نه به شمشیر
که خسرو را به تو قربان فرستم ۷