شماره ۱۲۹۲ - منت هر شب که گرد کوی گردم

منت هر شب که گرد کوی گردم
ز بهر آن رخ دلجوی گردم ۱

همی گوید که جان ده پیش رویم
چه می گویم سر آن روی گردم ۲

همان تلخم که می گویی، همی گوی
که گر بنوازیم، بد خوی گردم ۳

ز من دی یاد دادنت به بد گفت
فدای گفت آن بدگوی کردم ۴

مرا، جانا، ز گل بوی تو آید
به بستان از پی آن بوی گردم ۵

ز من پرسی که بر در کیستی تو
سگم گرد سر آن کوی کردم ۶

ز کویت بگذرم، گر خاک گردم
ز زلفت نگسلم، گر موی گردم ۷

صبوری شب مرا می گفت تا چند
گریزان از درت هر سوی گردم ۸

دل خسرو تو داری، گر همه عمر
به گرد لاله خودروی گردم ۹