هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از رها کردن زهد و روی آوردن به عشق و میگساری سخن میگوید. او از دیدار با دوست، اقرار به عشق، و رهایی از قیدوبندهای دنیوی صحبت میکند و در نهایت به دیوانگی عاشقانه و پذیرش مرگ با آغوش باز اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به میگساری و مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به درک و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۱۲۹۷ - امشب سوی دوست راه گیریم
امشب سوی دوست راه گیریم
می بر رخ همچو ماه گیریم ۱
دی زهد فروختیم بسیار
امروز ز می پناه گیریم ۲
اقرار به می کنیم و شاهد
بر خود همه را گواه گیریم ۳
زنار کمر، سبوی می تاج
ترک کمر و کلاه گیریم ۴
اکنون که قلم ز کار ما خاست
چون ترک خط سیاه گیریم؟ ۵
آن دوست که با صلاح کو شد
با دشمن کینه خواه گیریم ۶
نی جان زیادتی ست ما را
کان سلسله دوتاه گیریم ۷
بنمای رخ چو گل که ناله
چون بلبل صبحگاه گیریم ۸
می خواند اجل بر آستانت
بوسی بزنیم و راه گیریم ۹
دیوانه شدیم، خسرو، اکنون
آن سلسله چو شاه گیریم ۱۰
می بر رخ همچو ماه گیریم ۱
دی زهد فروختیم بسیار
امروز ز می پناه گیریم ۲
اقرار به می کنیم و شاهد
بر خود همه را گواه گیریم ۳
زنار کمر، سبوی می تاج
ترک کمر و کلاه گیریم ۴
اکنون که قلم ز کار ما خاست
چون ترک خط سیاه گیریم؟ ۵
آن دوست که با صلاح کو شد
با دشمن کینه خواه گیریم ۶
نی جان زیادتی ست ما را
کان سلسله دوتاه گیریم ۷
بنمای رخ چو گل که ناله
چون بلبل صبحگاه گیریم ۸
می خواند اجل بر آستانت
بوسی بزنیم و راه گیریم ۹
دیوانه شدیم، خسرو، اکنون
آن سلسله چو شاه گیریم ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۵۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹۶ - نمی داند مه نامهربانم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹۸ - ما دلشدگان بیقراریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
