هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر غم و اندوه عمیق شاعر است که از عشق و فراق رنج میبرد. او خود را در خون جگر، مانند لاله، و در سایه خورشید محبوبش توصیف میکند. شاعر از اشکها و آههایش میگوید و خود را مانند هیزم تر روی آتش میداند که در گریه و سوز میسوزد. او از محنت و رنجی میگوید که تحمل میکند و آرزوی بخشش و آرامش دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده مانند غم عشق، فراق، و رنجهای روحی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۲۹۹ - از دست غمت به ناله ماییم
از دست غمت به ناله ماییم
در خون جگر چو لاله ماییم ۱
خورشید تو در کلاله پنهانست
در سایه آن کلاله ماییم ۲
با خاک یکی شده به کویت
چون مرده دیر ساله ماییم ۳
یک سینه ز خون دل لبالب
از دست تو چون پیاله ماییم ۴
از قطره اشک و از دم سرد
یک دامن پر ز ژاله ماییم ۵
چون هیزم تر به روی آتش
در گریه و سوز و ناله ماییم ۶
از محنت اگر نواله بخشند
بریانی آن نواله ماییم ۷
می کن غم خود به ما حواله
چون در خور آن حواله ماییم ۸
در خون جگر چو لاله ماییم ۱
خورشید تو در کلاله پنهانست
در سایه آن کلاله ماییم ۲
با خاک یکی شده به کویت
چون مرده دیر ساله ماییم ۳
یک سینه ز خون دل لبالب
از دست تو چون پیاله ماییم ۴
از قطره اشک و از دم سرد
یک دامن پر ز ژاله ماییم ۵
چون هیزم تر به روی آتش
در گریه و سوز و ناله ماییم ۶
از محنت اگر نواله بخشند
بریانی آن نواله ماییم ۷
می کن غم خود به ما حواله
چون در خور آن حواله ماییم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۵۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹۸ - ما دلشدگان بیقراریم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۰ - ما عاشق روی نیکوانیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.