هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید. شاعر خود را عاشق نیک‌سیران و دیوانه‌شکل هر جوانی می‌داند و از رنج‌های عشق و هجران می‌نالد. او خود را زنده به دوست می‌داند و از وفاداری و تسلیم در برابر معشوق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و هجران برای نوجوانان جوان‌تر ممکن است سنگین باشد.

شماره ۱۳۰۰ - ما عاشق روی نیکوانیم

ما عاشق روی نیکوانیم
دیوانه شکل هر جوانیم ۱

هر جا که چکید خوی ز خوبان
ما خون ز دو چشم خود چکانیم ۲

هر چند ز عشق موی گشتیم
بر خاطر نازکان گرانیم ۳

ما زنده نه ایم جز به یک دوست
نه یک تن و نه هزار جانیم ۴

هجر است کمین جان گرفته
جانا، تو بیا که زنده ماییم ۵

دل خود ز غمت دگر نمانده
کان عمر حساب را ندانیم ۶

تلخی منما که شوربختیم
شمشیر مکش که بی زبانیم ۷

گر سنگ زنی و گر دهی قوت
خسرو سگ تست و ما همانیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۹۹ - از دست غمت به ناله ماییم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۱ - آن مرغ که بود زیرکش نام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.