هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق ناکام و درد فراق میگوید. او نه به معشوق دسترسی دارد و نه تحمل انتظار را. با وجود رنجهایی که از معشوق و روزگار میکشد، همچنان عشق را در دل نگه میدارد و امید به وصال دارد. او از دشواریهای زندگی و درد عشق شکایت میکند، اما با وجود همه اینها، عشقش پایدار است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال بهطور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و ناامیدی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۳۰۲ - نه دست رسی به یار دارم
نه دست رسی به یار دارم
نه طاقت انتظار دارم ۱
هر جور که از تو بر من آید
از گردش روزگار دارم ۲
در دل غم تو کنم خزینه
گر یک دل و گر هزار دارم ۳
این خسته دل چو موی باریک
از زلف تو یادگار دارم ۴
من کانده تو کشیده باشم
اندوه زمانه خار دارم ۵
در آب دو دیده از تو غرقم
و امید لب و کنار دارم ۶
دل بردی و تن زدی، همین بود
من باز بسی شمار دارم ۷
دشنام همی دهد به خسرو
من با دو لب تو کار دارم ۸
نه طاقت انتظار دارم ۱
هر جور که از تو بر من آید
از گردش روزگار دارم ۲
در دل غم تو کنم خزینه
گر یک دل و گر هزار دارم ۳
این خسته دل چو موی باریک
از زلف تو یادگار دارم ۴
من کانده تو کشیده باشم
اندوه زمانه خار دارم ۵
در آب دو دیده از تو غرقم
و امید لب و کنار دارم ۶
دل بردی و تن زدی، همین بود
من باز بسی شمار دارم ۷
دشنام همی دهد به خسرو
من با دو لب تو کار دارم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰۱ - آن مرغ که بود زیرکش نام
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۳ - من کشته روی یار خویشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.