شماره ۱۳۲۴ - گر گلی ندهی ز باغ خود به خاری هم خوشیم

گر گلی ندهی ز باغ خود به خاری هم خوشیم
ور کناری و لبی ندهی به باری هم خوشیم ۱

گر چه هر شب جز جگرخواری بفرماید خیال
باری اندر ملک این سلطان به کاری هم خوشیم ۲

چون عنان دولتت نه حد دست آویز ماست
در گذرگاه سمندت با غباری هم خوشیم ۳

باده وصلت گوارا باد هر کس را کنون
ما قدح ناخورده با رنج خماری هم خوشیم ۴

روی زرد ما و سنگ آستانت روز و شب
این زر ار نقدی نیرزد، با عیاری هم خوشیم ۵

دردهای کهنه داریم از تو در دل یادگار
گر تو ناری یاد ما، با یادگاری هم خوشیم ۶

گر میان عاقلان سنگی نداریم از خرد
در ره دیوانگان با سنگساری هم خوشیم ۷

چون به گاه آمدن در دم به بند رفتنی
تا هنوز اندر رهی، با انتظاری هم خوشیم ۸

گر چه جان خسرو از بیداد تو بر لب رسید
جور یاران را شکایت نیست، باری هم خوشیم ۹