شماره ۱۳۲۸ - ای سفر کرده ز چشم و در دل و جانی مقیم

ای سفر کرده ز چشم و در دل و جانی مقیم
روزها شد تا نیاید از سر کویت نسیم ۱

پیش از آن روزی که جان را با بدن شد اتحاد
عشق تو با جان من بودند یاران قدیم ۲

کس مقیم کعبه مقصود نتواند شدن
تا نگردد خاک پای محرمان آن حریم ۳

باده نوشیدن به خلوت لذتی دارد مدام
خاصه آن ساعت که باشد نازک اندامی ندیم ۴

اشک گردد از سموم قهر تو آب حیات
زنده گردد از نسیم لطف تو عظم رمیم ۵

مدعی، فقرم مبین کز دولت عشقش مرا
هر نفس در یتیمی می دهد طبع کریم ۶

هم به مکتوبی ز خسرو یاد می کن گاه گاه
چند باشی محترز از طعنه مشتی لئیم ۷