شماره ۱۳۵۳ - ای خوش آن دم که سخنهای تو در گوش کنم

ای خوش آن دم که سخنهای تو در گوش کنم
چاشنی کرده از آن لب به سخن گوش کنم ۱

مست آیی تو و پس گویی «از هوش مرو»
باش باری بزیم وانگه سخن گوش کنم ۲

می خلی روز و شب اندر دل آزرده من
به چه مشغول شوم کز تو فراموش کنم؟ ۳

وه که از دود جگر این تن چون کاه بسوخت
تا کی این آتش افروخته خس پوش کنم! ۴

ای خردمند، در این گوشه سخنهای کسی ست
کی توانم که سخنهای تو در گوش کنم؟ ۵

کیست خسرو که عنان گیر تو گردد به وصال؟
لیکن ار حکم کنی غاشیه بر دوش کنم ۶