هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد عشق یکسویه و ناامیدی شاعر از بی‌توجهی معشوق است. شاعر از بی‌مهری معشوق، سنگدلی او و ناتوانی خود در جلب توجهش شکایت می‌کند و از باد و پیاله نیز برای انتقال پیامش کمک می‌خواهد، اما همه راه‌ها بسته به نظر می‌رسد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'می' و 'پیاله' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۱۳۵۷ - التفاتی به من آن ماه ندارد، چه کنم؟

التفاتی به من آن ماه ندارد، چه کنم؟
این چنین ملتفتم می نگذارد، چه کنم؟ ۱

سوده شد بر صفت سرمه تن سنگینم
هیچم آن شوخ چو در چشم نیارد، چه کنم؟ ۲

هر پیاله که ز می بر لب او نوش کنم
گر بود چشمه حیوان نگذارد، چه کنم؟ ۳

باد را گفتم «پیغام من او را بگذار»
آن قدم سخت سبک چون نگذارد، چه کنم؟ ۴

برگ کاهی شدم از کاهش بسیار و مرا
باد زلفش به خسی هم نشمارد، چه کنم؟ ۵

زلف او در سر هر موی جفایی دارد
وز وفا یک سر مو نیز ندارد، چه کنم؟ ۶

گویدم چشم تو چندین ز چه می بارد خون
هم نخواهم که ببارد، چو ببارد، چه کنم؟ ۷

می کشد هر دم از اندیشه خود خسرو را
یک دم اندیشه به خود می نگمارد، چه کنم؟ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۵۶ - بی تو جان رفت و به تن باز نیاید، چه کنم؟
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵۸ - هر شب از دست غمت دیده و دل خون شودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.