شماره ۱۳۶۰ - بی تو امید ندارم که زمانی بزیم

بی تو امید ندارم که زمانی بزیم
سهل آنست که تا چند به جانی بزیم ۱

رخصت زیستنم نیست ز چشم تو، ولی
گر دهد غمزه شوخ تو امانی، بزیم ۲

چو دهان تو یقین نیست، رها کن بازی
چند گاهی که توانم به گمانی بزیم ۳

دست ده بر دهن خویش به بوسی تو مرا
مگر از لطف تو دستی به دهانی بزیم ۴

خسروم، لیک چو فرهاد شدم کشته عشق
گر بگویی که چگونه ست فلانی بزیم ۵