شماره ۱۳۶۱ - بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم

بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم
کی بود باز که چون بخت در آیی ز درم؟ ۱

گفتم احوال دل خویش بگویم به کسی
لیکن از بی خبری رفت به عالم خبرم ۲

پیش از این یک نفسم بی تو نمی رفت بسر
بعد از این تا ز فراق تو چه آید به سرم ۳

جان سپر ساخته ام ناوک هجران ترا
تا همه خلق بدانند که من جان سپرم ۴

بی گل روی تو چون غنچه دلم تنگ آمد
بیم آن است که بر خویش گریبان بدرم ۵

سرو گفتم که به بالای تو ماند روزی
زهره ام نیست کزین شرم به بالا نگرم ۶

خون دل می طلبم باز و یقین می دانم
که من از دست تو گر دل ببرم، جان نبرم ۷

ترک دنیا کنم، ار سوی خودم راه دهی
کو سر کوی تو تا من ز جهان در گذرم ۸

تا خیال رخ خوب تو مرا در نظر است
می نماید همه ملک دو جهان در نظرم ۹

به صبوری بتوان کرد مداوا، خسرو
بیم آن است که هر روز که آید بترم ۱۰