شماره ۱۳۶۷ - مدتی شد که نظر بر رخ یاری دارم

مدتی شد که نظر بر رخ یاری دارم
بلبلم، این همه افغان ز بهاری دارم ۱

نازنینی ست که بهرش دل و دین می بازم
خوبرویی ست که با او سرو کاری دارم ۲

مست دلدارم اگر می نبود، ورنه از آنک
ساقی سر و قدی لاله عذاری دارم ۳

هر که پرسید که «تو دل سوی فلانی داری »؟
هیچ منکر نشوم، گویمش «آری دارم » ۴

می روم غاشیه بر دوش غبار آلوده
چه کنم خدمت دیوانه سواری دارم؟ ۵

بامدادانش گرفتم که بیا می نوشیم
گفت بگذار بخسپم که خماری دارم » ۶

خسروا، خدمت خوبان کنم از دیده،از آنک
هر چه دارم من بیچاره ز یاری دارم ۷