شماره ۱۳۸۹ - ابر بهار باران، وین چشم خونفشان هم

ابر بهار باران، وین چشم خونفشان هم
بلبل به باغ نالان، عاشق به صد فغان هم ۱

صحرا و بوستان خوش، وین جان زار مانده
ناسایدی به صحرا، در باغ و بوستان هم ۲

باز آ که شهر بی تو تاریک و تیره باشد
در شهر بی تو نتوان، والله که در جهان هم ۳

نامم نشانه ای شد در تهمت ملامت
ای کاشکی نبودی نام من و نشان هم ۴

این است مردن من، ای خیره کش، که هستی
ز آب حیات خوشتر، وز عمر جاودان هم ۵

خواهی به دیده بنشین، خواهی به سینه جا کن
سلطان هر دو ملکی، این زان تست و آن هم ۶

گفتی « به حجت خط شد ملک من دل تو»
گر راست پرسی از من، جانان تویی و جان هم ۷

صد منت از تو بر من کز دولت جمالت
بدنام شهر گشتم، رسوای مردمان هم ۸

شد نرخ بنده خسرو از چشم تو نگاهی
گر این قدر نیرزد، بنده به رایگان هم ۹