شماره ۱۳۹۸ - ما عافیت نثار ره درد کرده ایم

ما عافیت نثار ره درد کرده ایم
جان را به می برید عدم فرد کرده ایم ۱

زین بحر آبگون چو کسی آب خوش نخورد
دل را ز آب خورد جهان سرد کرده ایم ۲

نیک است هر بدی که کند کس به جای من
گر نیک و بد ز هر چه توان کرد کرده ایم ۳

تا چند از طپانچه توان سرخ داشتن؟
روی امل که پیش کسان زرد کرده ایم ۴

این سینه حریف که گردد ز خاک سیر
کردیم پر غبار و چه در خورد کرده ایم ۵

از بهر آن که تیره کنیم آب آسمان
دهر از غبار سینه پر از گرد کرده ایم ۶

نظارگیست چشم در این چرخ مهره باز
این کعبتین در خور آن نرد کرده ایم ۷

ای عشق، درد بخش که درمان مراد نیست
درمان جان خسرو از این درد کرده ایم ۸