شماره ۱۴۰۱ - خیز، ای به دل نشسته که بیدل نشسته ایم

خیز، ای به دل نشسته که بیدل نشسته ایم
مگسل ز ما که بهر تو از خود گسسته ایم ۱

آه، ار به روی تو نگشاییم ما شبی
چشمی که در فراق تو شبها نشسته ایم ۲

آلوده جفای تو جان می رود درون
هر چند کز خدنگ جفای تو خسته ایم ۳

سامان ز ما طلب مکن، ای پارسا، که من
میخواره و سفال به تارک شکسته ایم ۴

در ده شراب شادی از آن رو که عقل رفت
دانی که از کدام بلا باز رسته ایم؟ ۵

خسرو، چه جای صرفه جان است و بیم سر
ما را که پیش سنگ ملامت نشسته ایم ۶