شماره ۱۴۰۳ - می خواستم که روزه گشایم نماز شام

می خواستم که روزه گشایم نماز شام
سر بر زد آفتاب جهانسوز من ز بام ۱

با قامتی که سرو سهی گر ببندش
یک پا ستاده تا به قیامت کند قیام ۲

برداشت پرده از رخ و چون روز عرضه کرد
بر من نماز صبح به وقت نماز شام ۳

کردم سلام و سر بنهادم به روی خاک
هر چند سجده سهو بود از پی سلام ۴

ای عید روزگار، نهان کن رخ چو ماه
بر عاشقان خویش مکن روزه را حرام ۵

من بی قرار مانده و تو بر قرار خویش
درویش روزه بسته و حلوا هنوز خام ۶

روزه مدار چون لب تو پر ز شکر است
آزاد کن غلامی، ای خسروت غلام ۷