هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از غم و عشق خود به معشوق سخن میگوید. او از دلبستگی عمیق خود، رنجهای عشق، و مقایسههای شاعرانه برای توصیف معشوق استفاده میکند. همچنین، شاعر بهصورت نمادین از عناصری مانند سنگ و ماه برای بیان احساساتش بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و استفاده از استعارههای شاعرانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و غم نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۴۰۸ - اول به سینه بهر غمت جای کرده ام
اول به سینه بهر غمت جای کرده ام
وآنگاه دلبری چو تو خود رای کرده ام ۱
شادی به روی تو چو غمم بهر روی تست
اینک درون جان خودت جای کرده ام ۲
سنگم که می زنند مگو کاین نهفته دار
کاین جلوه خویش را به ته پای کرده ام ۳
بیرون کشم دو دیده که در عهد حسن تو
گه گه نظر به ماه شب آرای کرده ام ۴
مجنون روزگار توام کز غم تو خو
با آهوان بادیه پیمای کرده ام ۵
وصف تو نیست در خور خسرو، من این صفت
وام از سخنوران شکرخای کرده ام ۶
وآنگاه دلبری چو تو خود رای کرده ام ۱
شادی به روی تو چو غمم بهر روی تست
اینک درون جان خودت جای کرده ام ۲
سنگم که می زنند مگو کاین نهفته دار
کاین جلوه خویش را به ته پای کرده ام ۳
بیرون کشم دو دیده که در عهد حسن تو
گه گه نظر به ماه شب آرای کرده ام ۴
مجنون روزگار توام کز غم تو خو
با آهوان بادیه پیمای کرده ام ۵
وصف تو نیست در خور خسرو، من این صفت
وام از سخنوران شکرخای کرده ام ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰۷ - شب تا به روز خون جگر نوش کرده ام
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰۹ - هر شب فتاده بر در تو خاک در خورم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.