شماره ۱۴۰۷ - شب تا به روز خون جگر نوش کرده ام

شب تا به روز خون جگر نوش کرده ام
خوش عشرتی ست این که شب دوش کرده ام ۱

خون شد حرام شرع، ولی من چو عاشقم
بر من حلال باد که خوش نوش کرده ام ۲

گر سرو و لاله ای بر برم نیست، این بس است
کز خون دیده لاله در آغوش کرده ام ۳

گفتی «به فرق بر سر کویم طواف کن »
زین لطف پای خویش فراموش کرده ام ۴

این سر که نیست یک نفس از درد عشق دور
باری ز محنتی ست که بر دوش کرده ام ۵

بکشید وه مرا که نخفته ست آن نگار
زان ناله ها که شب من بیهوش کرده ام ۶

گویند «کز چه عاشق دیوانه ای گشته ای؟»
گفتار خسرو است که در گوش کرده ام ۷