شماره ۱۴۱۰ - تلخاب حسرت است هر آبی که من خورم

تلخاب حسرت است هر آبی که من خورم
خونابه دل است شرابی که من خورم ۱

از خوردن جگر جگر من کباب شد
نبود سزای خورد کبابی که من خورم ۲

هرگز نخوردم آب خوش خویش در جگر
تیغ است بی تو قطره آبی که من خورم ۳

از خون خورم به یاد لبت قطره ای که نیست
طوفان آفت این می نابی که من خورم ۴

سنگ است خسرو، ار نه کجا طاقت آورد؟
از شعله های دل تف و تابی که من خورم ۵