شماره ۱۴۱۳ - فریاد از این جفا که من از یار می کشم

فریاد از این جفا که من از یار می کشم
اندک همی شمارم و بسیار می کشم ۱

خاکم که کوب می خورم و پست می شوم
مورم که رنج می برم و بار می کشم ۲

گر از جفای او دلم افگار می شود
بازش هم اندرین دل افگار می کشم ۳

همسایه می بسوزد و فریاد می کند
زان ناله ها که من پس دیوار می کشم ۴

بر یار هم جفا بود، ار گویمش به روی
جوری که من ز یار جفا کار می کشم ۵

در ذکر او چه منع ز فریاد، آخرش
پیکانست کز جگر، نه ز پا، خار می کشم ۶

روشن چو روز گشت در آفاق سوز من
این شعله کز جگر به شب تار می کشم ۷

خسرو خراب گشته و جان هم شده خراب
کز دیده باده های چو گلنار می کشم ۸