شماره ۱۴۱۴ - چون ناله بهر دیدنت از ناز برکشم

چون ناله بهر دیدنت از ناز برکشم
خواهم که این دو دیده غماز برکشم ۱

بانگ بلند خیزد از آتش، چو شد بلند
نالیدنم همانست، چو آواز برکشم ۲

صبری نباشد، ار چه که هر دم ز خون دل
در خانه نقش آن بت ظنار بر کشم ۳

بر یاد قامتت چو بگریم، عجب مدار
کز گل هزار سرو سرافراز برکشم ۴

او در دل است و صبر بکردم، هزار بار
گر خویش را فرو برم و باز برکشم ۵

رسوا شدم، ز خلق گرم دسترس بود
یک یک زبان سفله و غماز برکشم ۶

دست عزیز گر بگشاید به کشتنم
خود تیغ آن سوار سرانداز برکشم ۷

یاران بسوختند ز من، خسرو، آه گرم
تا چند پیش همدم و همراز برکشم! ۸