شماره ۱۴۱۵ - نی پای آن که از سر کویت سفر کنم

نی پای آن که از سر کویت سفر کنم
نی دست آنکه دست به زلف تو در کنم ۱

چندین شبم گذشت به کنج خراب خویش
ممکن نشد که لوح صبوری ز بر کنم ۲

ماهی متاع صبر کنم جمع و ز آب چشم
در مجلس خیال تو یک روزتر کنم ۳

خوابم نماند و خواب اجل هم خوش است، لیک
گر خشتی ز آستانه تو زیر سر کنم ۴

عمری گذشت، هیچ نیامد زمان آنک
روزی به روی تو شب غم را سحر کنم ۵

ذوق جفا و جور تو بر من حرام باد
گر من به جز وفای تو کاری دگر کنم ۶

چشمت به خواب ناز و مرا قصه ای دراز
آمد شبم به روز، سخن مختصر کنم ۷

هر کس به سوی حور رود، من به سوی تو
چون بامداد حشر سر از خواب بر کنم ۸

روزی گذشته بود برای سوار و من
هر بامداد آیم و آن سو نظر کنم ۹

دردش به از سر است و من سر بریده را
آن سر کجا که در سر آن درد سر کنم ۱۰

یاران ز پند بس که ز خسرو رها نشد
آن دل که پیش تیر ملامت سپر کنم ۱۱