شماره ۱۴۳۰ - بیار، ساقی، دریای بیکرانه به سویم

بیار، ساقی، دریای بیکرانه به سویم
که کشته می نشود آتش جگر به سبویم ۱

طفیل خاک یکی جرعه ریز بر سر من، ریز
که گرد تو به ازاین دلق بی نماز بشویم ۲

نگنجم ار به در زاهدان ز بهر تبرک
بس است خدمت رندان مست بر سر کویم ۳

خوش آن خمار پیاپی که لعبتان خماری
شبم دهند شراب و ره درونه ربویم ۴

به یک سفال لبالب فروختم همه جنت
که درد نقد به از سلسبیل نسیه بجویم ۵

حریف بیشتر از من شود خراب که پیشش
به هر پیاله سرودی ز درد خویش بگویم ۶

صلاح رهزن من شد که ذوق بت نگرفتم
کجاست شاهد بت رو که ره به قبله بجویم؟ ۷

به بت پرستی خلقی که سنگسار کنندم
نه صبر آن که ز سنگی بود ز روی برویم ۸

دلم به خدمت او بود دوش گفت که خسرو
تو دانی و در مسجد که من سگ در اویم ۹