هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل عاشقانه، از عشق و دلباختگی خود سخن میگوید و با تصاویر زیبا و استعارههای غنی مانند انگبین (عسل) و یاسمین، احساسات خود را بیان میکند. او از رنج عشق، گریههای بیپایان و امیدهایش میگوید و در نهایت، از ریختن گهرهای اشک بر آستین یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه، درک آن را برای سنین پایینتر دشوار میکند.
شماره ۱۴۳۵ - برابر لب او انگبین چگونه کنم؟
برابر لب او انگبین چگونه کنم؟
مقابل رخ او یاسمین چگونه کنم؟ ۱
خدای چون سخنت را ز انگبین کرده ست
به پیش تو سخن از انگبین چگونه کنم؟ ۲
به زردی دل من زلف تو همی آید
بگو گرفتن او را، کمین چگونه کنم؟ ۳
بتا، به دیده نشین، کاندرین هوس مردم
که دیده با چو تویی همنشین چگونه کنم؟ ۴
ز گریه دیده سفیدم، بلی به نطع امید
سفید می شودم این چنین، چگونه کنم؟ ۵
بر آستین گهر از دیده بر تو می ریزم
پر از چنین گهری آستین چگونه کنم ۶
مقابل رخ او یاسمین چگونه کنم؟ ۱
خدای چون سخنت را ز انگبین کرده ست
به پیش تو سخن از انگبین چگونه کنم؟ ۲
به زردی دل من زلف تو همی آید
بگو گرفتن او را، کمین چگونه کنم؟ ۳
بتا، به دیده نشین، کاندرین هوس مردم
که دیده با چو تویی همنشین چگونه کنم؟ ۴
ز گریه دیده سفیدم، بلی به نطع امید
سفید می شودم این چنین، چگونه کنم؟ ۵
بر آستین گهر از دیده بر تو می ریزم
پر از چنین گهری آستین چگونه کنم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳۴ - گذشت یار و نسازم به خوی او، چه کنم؟
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳۶ - گر آشکار حدیث نهان خویش کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.