هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به عشق و دلبستگی شدید خود به معشوق اشاره میکند. او از جذابیتهای معشوق مانند قامت بلند، دهان و لبهایش سخن میگوید و بیان میکند که اسیر عشق او شده است. شاعر همچنین از جفاهای معشوق گلایه میکند اما همچنان عشق خود را حفظ کرده است.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و ارتباط است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات شاعرانه ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۴۶۳ - ما در این شهر پای بند توایم
ما در این شهر پای بند توایم
عاشق قامت بلند توایم ۱
مرده آن دهان چون پسته
کشته آن لب چو قند توایم ۲
می دوانی و می کشی ما را
چون بدیدی که در کمند توایم ۳
ای جفا بر دلم پسندیده
دوستی بود، ار سپند توایم ۴
گو رفیقان، سفر کنید که ما
نتوانیم، پای بند توایم ۵
گذری می کن، ار طبیب منی
آتش می نه، ار سپند توایم ۶
باز پرسی تو حال خسرو را
تا چه غایت نیازمند توایم ۷
عاشق قامت بلند توایم ۱
مرده آن دهان چون پسته
کشته آن لب چو قند توایم ۲
می دوانی و می کشی ما را
چون بدیدی که در کمند توایم ۳
ای جفا بر دلم پسندیده
دوستی بود، ار سپند توایم ۴
گو رفیقان، سفر کنید که ما
نتوانیم، پای بند توایم ۵
گذری می کن، ار طبیب منی
آتش می نه، ار سپند توایم ۶
باز پرسی تو حال خسرو را
تا چه غایت نیازمند توایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۶۲ - ما که در راه غم قدم زده ایم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶۴ - غم کشی چند یار خویش کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.