هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد فراق و عشق نافرجام خود میگوید. او شبها را با ناله و گریه سپری میکند و در انتظار معشوق است. با وجود گذشت زمان و تحمل رنجهای بسیار، سرانجام معشوق را مییابد اما از بازنگشتن او ابراز نگرانی میکند. شاعر با وجود اعتراف به تقصیرهای خود، از کرم معشوق طلب عفو میکند و در پایان به توبه و پشیمانی از گناهان گذشته اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و اندوه شدید، نیاز به بلوغ عاطفی برای درک مناسب دارد.
شماره ۱۴۷۴ - دوش می رفت و آه می کردم
دوش می رفت و آه می کردم
در پی او نگاه می کردم ۱
هر دم از خون دیده در پی او
قاصدی رو به راه می کردم ۲
شب همه شب ز دود سینه خویش
سرمه در چشم ماه می کردم ۳
ناوک غمزه در دلم می زد
من دلخسته آه می کردم ۴
خون دل تا به روز می خوردم
ناله تا صبحگاه می کردم ۵
گریه می کردم و به حالت خویش
خنده هم گاه گاه می کردم ۶
آفتابی به صبح باز آمد
کانتظارش نگاه می کردم ۷
یافتم عاقبت مهی کاو را
طلبش سال و ماه می کردم ۸
آه اگر باز پس نمی آید
عالمی را سیاه می کردم ۹
گر چه تقصیر ما ز حد بگذشت
کرمش عذر خواه می کردم ۱۰
بعد از این وقت توبه شد، خسرو
پیش از این گر گناه می کردم ۱۱
در پی او نگاه می کردم ۱
هر دم از خون دیده در پی او
قاصدی رو به راه می کردم ۲
شب همه شب ز دود سینه خویش
سرمه در چشم ماه می کردم ۳
ناوک غمزه در دلم می زد
من دلخسته آه می کردم ۴
خون دل تا به روز می خوردم
ناله تا صبحگاه می کردم ۵
گریه می کردم و به حالت خویش
خنده هم گاه گاه می کردم ۶
آفتابی به صبح باز آمد
کانتظارش نگاه می کردم ۷
یافتم عاقبت مهی کاو را
طلبش سال و ماه می کردم ۸
آه اگر باز پس نمی آید
عالمی را سیاه می کردم ۹
گر چه تقصیر ما ز حد بگذشت
کرمش عذر خواه می کردم ۱۰
بعد از این وقت توبه شد، خسرو
پیش از این گر گناه می کردم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۷۳ - رویت، ای نازنین، که می بینم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷۵ - دل به زلفت سپردم و رفتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.