هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و علاقهی عمیق خود به معشوق سخن میگوید، اما اظهار میکند که با وجود رنج هجران، خود را به دیگری نمیسپارد. او شبها را به یاد معشوق بیدار میماند و جان خود را فدای یاد او میکند، اما معشوق از این احساسات بیخبر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیدهای است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانه ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۴۷۷ - من اگر دوستت همی دارم
من اگر دوستت همی دارم
مکش اکنون برای این کارم ۱
من خود از هجر مرده ام، لیکن
خویشتن را بدو نمی آرم ۲
لاف یاری نمی زنم، هر چند
با تو در خویشتن نمی یارم ۳
در نشان ستارگان سپهر
همه شب تا به روز بیدارم ۴
می دهم جان به یاد گیسویت
شب بدین یاد زنده می دارم ۵
نستانی تو جان خسرو، لیک
گر بگویی به غمزه نسپارم ۶
مکش اکنون برای این کارم ۱
من خود از هجر مرده ام، لیکن
خویشتن را بدو نمی آرم ۲
لاف یاری نمی زنم، هر چند
با تو در خویشتن نمی یارم ۳
در نشان ستارگان سپهر
همه شب تا به روز بیدارم ۴
می دهم جان به یاد گیسویت
شب بدین یاد زنده می دارم ۵
نستانی تو جان خسرو، لیک
گر بگویی به غمزه نسپارم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۷۶ - دل ز مهر تو در که پیوندم؟
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷۸ - ای وجود تو دیده جانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.