شماره ۱۵۰۰ - باز این دل من رو به که آورد، ندانم؟

باز این دل من رو به که آورد، ندانم؟
وان صبر که بوده ست، کجا کرد، ندانم؟ ۱

شب ها منم و گوشه غم حال من این است
حال دل آواره شبگرد ندانم ۲

آن گرد که می خیزد ازان راه ببینید
و آن کیست سوار از پی آن گرد، ندانم؟ ۳

اشک از سفر کوی ویم تحفه غم آورد
من خوش تر ازین هیچ ره آورد ندانم ۴

بازم به جگر می خلد آن قامت چون تیر
ساقی، قدح باده که من درد ندانم ۵

یاری که برنجد ز جفا، یار نگویم
مردی که بترسد ز بلا، مرد ندانم ۶

از هر که بپرسند بگوید که چه خسرو
یک سوخته حادثه پرورد ندانم ۷