هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از روزهای خوش گذشته و عشقی که به غارت رفته است یاد میکند. او از تلاشهای بیثمرش برای حفظ وفا و امید میگوید و از بیپاس بودن این تلاشها اظهار پشیمانی میکند. همچنین، شاعر به تأثیرات عمیق عشق و خاطرات آن بر قلب و ذهنش اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیدهای است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند غارت عشق و پشیمانی نیاز به تجربه و بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۵۰۱ - وقتی ازین پیش تر خوشدلیی داشتیم
وقتی ازین پیش تر خوشدلیی داشتیم
غارت عشقت رسید، آن همه بگذاشتیم ۱
تخم وفا کاشتیم بر سر راه امید
هیچ بری چون نداد، کاش نمی کاشتیم! ۲
شاهسوارا، ز خط تا بکشیدی سپه
ز آتش دل در هوا صد علم افراشتیم ۳
دی ز لب پر نمک خنده زدی، وز لبت
هر چه جگر رخنه داشت از نمک انباشتیم ۴
دیده خسرو شده ست خانه نقاش چین
بس که درو از خیال نقش تو بنگاشتیم ۵
غارت عشقت رسید، آن همه بگذاشتیم ۱
تخم وفا کاشتیم بر سر راه امید
هیچ بری چون نداد، کاش نمی کاشتیم! ۲
شاهسوارا، ز خط تا بکشیدی سپه
ز آتش دل در هوا صد علم افراشتیم ۳
دی ز لب پر نمک خنده زدی، وز لبت
هر چه جگر رخنه داشت از نمک انباشتیم ۴
دیده خسرو شده ست خانه نقاش چین
بس که درو از خیال نقش تو بنگاشتیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۰۰ - باز این دل من رو به که آورد، ندانم؟
گوهر بعدی:شماره ۱۵۰۲ - بس به مویت اسیر شد جانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
