شماره ۱۵۳۰ - ای آرزوی امیدواران

ای آرزوی امیدواران
ای مرهم درد دل فگاران ۱

از دشمنی آنچه بود، کردی
ای دوست، چنین کنند یاران؟ ۲

تا سایه زلف تو بدیدم
دیوانه شدم چو سایه داران ۳

افگند تنم چو موی باریک
در زیر گلیم سوکواران ۴

می گریم بر غریبی خویش
چون ابر به موسم بهاران ۵

گر شرح دهم غم تو صد سال
یک قصه نگویم از هزاران ۶

آن ها که تو می کنی برین دل
از دل نشنود به روزگاران ۷

با این همه چشم بر سر راه
می دارم چون امیدواران ۸

تا کی گذری به سوی خسرو
چون بر سر کشت خشک باران ۹