شماره ۱۵۶۰ - چشم را در ملک خوبی شحنه بیداد کن

چشم را در ملک خوبی شحنه بیداد کن
غمزه خونخواره را بر جادوان استاد کن ۱

زلف بر دست صبا نه تا پریشانش کند
خان و مانی را به هر مویی از آن آباد کن ۲

تیغ عیاری بکش، سرهای مشتاقان ببر
پس طریق عشقبازی را ز سر بنیاد کن ۳

ای که از حسن و جوانی مست و خواب آلوده ای
گاه گاه از حال بیداران شبها یاد کن ۴

ناله را هر چند می خواهم که پنهان برکشم
سینه می گوید که من تنگ آمدم «فریاد کن » ۵

دل به زلفت بستم، ار در بندگی در خورد نیست
ای سرت گردم، بگردان گرد سر، آزاد کن ۶

حسرت رویت هلاکم کرد از بهر خدا
روی بنما و دل درمانده ای را شاد کن ۷

من نیم زینها که خواهم از جنابت سر کشید
خواه فرمان ستم فرمای و خواهی داد کن ۸

ملک خوبی را شنیدم سکه نو زد، ای صبا
اولش جان خدمتی ده، پس مبارک باد کن ۹

سینه من کوه در دست و به ناخن می کنم
آن که نامم بود خسرو، بعد از این فرهاد کن ۱۰