شماره ۱۵۶۷ - عمر برفت و نرفت عشق ز سودای من

عمر برفت و نرفت عشق ز سودای من
ترک جوانان نگفت این دل شیدای من ۱

بسته به جانم کمر پیش بتان چون کنم
خاصیت این می دهد طالع جوزای من ۲

تا به خرابات عشق دامنم آلوده گشت
بر سر بازار عشق پیش نشد پای من ۳

پختن سودای وصل، جان و دلم را بسوخت
چون نگرم، خام بود، این همه سودای من ۴

آینه گر روی تست، آه دل، ای آه دل
علت اگر عشق تست، وای من، ای وای من ۵

تو به قتال منی، من به تماشای تو
بهتر از این خود نبود هیچ تمنای من ۶

تا تو به چشم آمدی از پس این، هیچ گه
در رخ خوبان ندید چشم گهرزای من ۷

بیش نیامد مرا شکل گلی پیش چشم
بیش خسی نگذرد بر لب دریای من ۸

قصه باران اشک بیش نگویم، ازآنک
در خور گوش تو نیست لؤلؤی لالای من ۹

بهر چه می داریم، بنده اگر کشتنی ست
رنجه کن آن تیغ را بهر تقاضای من ۱۰

خسرو بیدل ز شوق بر در تو خاک شد
هیچ نگفتی «کجاست عاشق تنهای من؟» ۱۱