شماره ۱۵۷۸ - بنشست عشق یار به جانم چنان درون

بنشست عشق یار به جانم چنان درون
کز عافیت نماند نشانی در آن درون ۱

خوناب گشت و کشته نمی گرددم هنوز
آن آتشی که هست درین استخوان درون ۲

هر کس زدی ز مردن فرهاد داستان
ما نیز آمدیم در این داستان درون ۳

یارب، کسی بد که زبانم برون کشد
یک دم ز ناله می نرود از دهان درون ۴

گفتم چو دیدمش که به جانش درون کشم
او رفت بی اجازت من خود به جان درون ۵

در هر دلی که در نرود دلبری بسوز
آتش به خانه اش که نشد میهمان درون ۶

خوش وقت آن زمان که بود گاه مردنم
آن بت در آید از در من ناگهان درون ۷

مردم بر آستان و نرفتم درون، کنون
خاکم نگر که باد برد ز آستان درون ۸

ای مرغ جان، بخند یکی تا برون پرد
مرغی که برنشست در این آشیان درون ۹

گفتی که خسروا، به دلم جای کرده ای
خشنودم، از درم نبری که یک زمان درون ۱۰