شماره ۱۵۷۹ - دل می بری و در خم مو می کنی، مکن

دل می بری و در خم مو می کنی، مکن
آزردن دل همه خو می کنی، مکن ۱

تو جور می کنی و من از دیده می کشم
این شیوه گر چه نیک نکو می کنی، مکن ۲

خلقی ز بوی تو همه دیوانه گشت و مست
باری تو گل ز بهر چه بو می کنی، مکن ۳

گاهم زنخ نمایی و گه زلف می کشی
بی رشته ام به چاه فرو می کنی، مکن ۴

لرزانست بر تو جان من از آه بیدلان
گه گه که گشت بر لب جو می کنی، مکن ۵

خون می کنی دل من و بندی به زلف خویش
خود می کنی و بر سر او می کنی، مکن ۶

جای دگر مده دل گم گشته را نشان
آواره ام چه سوی به سو می کنی، مکن ۷

گفتی که خسروا، چه کنم کت بود خلاص؟
آن شانه را که در خم مو می کنی، مکن ۸