شماره ۱۵۸۸ - کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختن

کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختن
گر جمله وام را نتوانیم توختن ۱

گر تو نظاره آیی و یا پرسش کنی
ما را کدام چاره به از جامه دوختن؟ ۲

در پرده پوشی ام چه کنی کوشش، ای رقیب
جهل است چاک دامن دیوانه دوختن ۳

جانا، مده اگر دو جهانت دهند، از آنک
یوسف به من یزید نشاید فروختن ۴

شبهای من سیاه تر است، ار چه نیم شب
از آه من چراغ توان برفروختن ۵

دعوی عشق کرده خسرو بیایدت
چون هندوان در آتش غم زنده سوختن ۶