شماره ۱۵۹۴ - چنین که بی تو زمان نمی توان بودن

چنین که بی تو زمان نمی توان بودن
نه مردمی بود از چشم ما نهان بودن ۱

دمی به سوی من آی، ار چه عیب شاهان است
به کنج محنت درویش میهمان بودن ۲

ز دیده گوهر و در بر درت فشانم، از آنک
نه دوستیست به کوی تو رایگان بودن ۳

صبور بودنم از دیدن رخت گویند
چرا ز دیده نباشم، اگر توان بودن؟ ۴

ز سینه ام نه همانا برون روی همه عمر
چنین که خوی شدت در میان جان بودن ۵

ملامتت نکنم گر جفا کنی، زیراک
رها نمی کندت حسن مهربان بودن ۶

به بند سخت شدن، در شکنجه جان دادن
از آن به است که در بند نیکوان بودن ۷

طریق بوالهوسان است نی ره عشاق
ز عشق لاف، پس از فتنه بر کران بودن ۸

مپرس قصه خسرو، چه جای پرس آن را
که حیرت رخت آموخت بی زبان بودن ۹