شماره ۱۵۹۳ - میسر ار شود از چون تو نخل برخوردن

میسر ار شود از چون تو نخل برخوردن
ز شاخ عمر توان میوه های تر خوردن ۱

من از لب تو خورم خون، تو از دل و جگرم
چه دوستی بود این خون یکدگر خوردن! ۲

چو مفلسان هوسناک با تو چند از دور
به وهم خویش در اندیشه گل شکر خوردن! ۳

گر این گل است، خود انداز خاک در دهنم
که تو به خوردن می، من به خاک در خوردن ۴

غمت که لقمه جان است، کی تواند خورد
شکم پرست که نشناسد او مگر خوردن؟ ۵

چنین که سرزده در کوی دوست رفتن ماست
نه آتشیم بخواهیم تا به سر خوردن ۶

به غمزه توکشان می برد دلم، ورنه
کسی به خود نرود دشنه بر جگر خوردن ۷

به جان پذیر نه از دیده زخم او، خسرو
که عاشقی نبود زخم بر سپر خوردن ۸