شماره ۱۶۱۰ - چه بلاست از دو چشمت نظر نیاز کردن

چه بلاست از دو چشمت نظر نیاز کردن
مژه را گشاد دادن، در فتنه باز کردن ۱

چو کمال صنع بی چون ز جمال تست پیدا
نتوان حدیث عشقت ز ره مجاز کردن ۲

همه خواب مردمان شد به دو دیده تلخ، یارب
ز کجات گشت شیرین حرکات ناز کردن ۳

چه خوش است باد خلوت که دهد سرشک خونین
ز خراش دل گواهی به زبان راز کردن ۴

دل پر ز خون و با تو نزنم دمی که نتوان
به حضور نازنینان غم دل دراز کردن ۵

تو بخسپ خوش که ما را ز غمش چو شمع خو شد
همه روز زنده بودن، همه شب گداز کردن ۶

به جفات دل نهادم، بکن آنچه می توانی
چه کنم نمی توانم ز تو احتراز کردن ۷

به هوس فدا کنم جان به درت که نیست عاوی
پسر سبکتگین را هوس ایاز کردن ۸

صف عاشقانست اینجا، مده، ای فقیه، زحمت
که به شهر بت پرستان نتوان نماز کردن ۹

چه بود متاع خسرو که کند نثار جانان
مگسی چه طمع راند به دهان باز کردن؟ ۱۰