هوش مصنوعی:
این متن شعری است که درد و رنج عاشقانه، اندوه، و احساس تنهایی را بیان میکند. شاعر از عشق نافرجام، بیخوابی، و سوختن در آتش هجران مینالد و از نبود همدرد و آرامش شکایت دارد. در عین حال، اشارهای به مستی و شراب نیز دارد که نماد بیقراری و فراموشی دردهاست.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساساتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مستی و رنجهای عاطفی نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.
شماره ۱۶۲۶ - صد ره گذری هر دم بر جان خراب من
صد ره گذری هر دم بر جان خراب من
رحمت نکنی هرگز بر چشم پر آب من ۱
بر زد ز دماغم دود از شربت عشق، آری
بی درد سری نبود مستی شراب من ۲
هر چند دلم خون شد، سوزاک من افزون شد
کشته نشد این آتش از آب کباب من ۳
جانم به گداز آمد، کو آن همه عیش من؟
شبهای دراز آمد، کو آن همه خواب من؟ ۴
چون گریه کند چشمم، ماتمکده ای باید
تا بر سر همدردان ریزند گلاب من ۵
می سوزد دل تنگم، ای هجر، مگر زین سو
بر بوی کباب آید آن مست خراب من ۶
در دوزخ اگر سوزم، زین نیست مرا دردی
هستی تو بهشتی رو، این است عذاب من ۷
یک تار قبایم ده خلعت ز پی خسرو
دران نبود باری تشریف جواب من ۸
رحمت نکنی هرگز بر چشم پر آب من ۱
بر زد ز دماغم دود از شربت عشق، آری
بی درد سری نبود مستی شراب من ۲
هر چند دلم خون شد، سوزاک من افزون شد
کشته نشد این آتش از آب کباب من ۳
جانم به گداز آمد، کو آن همه عیش من؟
شبهای دراز آمد، کو آن همه خواب من؟ ۴
چون گریه کند چشمم، ماتمکده ای باید
تا بر سر همدردان ریزند گلاب من ۵
می سوزد دل تنگم، ای هجر، مگر زین سو
بر بوی کباب آید آن مست خراب من ۶
در دوزخ اگر سوزم، زین نیست مرا دردی
هستی تو بهشتی رو، این است عذاب من ۷
یک تار قبایم ده خلعت ز پی خسرو
دران نبود باری تشریف جواب من ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲۵ - عیش من تلخ است ازان شکر لب شیرین سخن
گوهر بعدی:شماره ۱۶۲۷ - سواره اینک آن سرو روانم می رود بیرون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.